Disciplines

Kunstschaatsen

Solorijden

Solorijden ook wel vrij rijden genoemd is één van de meest beoefende disciplines op het ijs in België. Het is een uitdagende sport die allerlei complexe technische vaardigheden vereist. De belangrijkste elementen uit het solorijden zijn de sprongen (jumps), pirouettes (spins), passenreeksen (step sequences) en zwevenreeksen (spiral sequences). Deze elementen kunnen zowel op recreatief als competitief niveau aangeleerd worden. Zodra een schaatser deelneemt aan wedstrijden of shows, worden deze elementen verwerkt in een kür, die het best te vergelijken is met een dansnummer. Op wedstrijd stellen schaatsers naargelang hun (vrije) lange kür voor of hun (technische) kort kür en  (vrije) lange kür. Het thema en genre van de kür kan vrij gekozen worden, de schaatselementen daarentegen zoals aantal sprongen, passen- en zwevenreeksen en pirouetten liggen vast. Het is de bedoeling dat solisten alle elementen op een technisch correcte manier uitvoeren in een harmonieus samengestelde kür op zelfgekozen muziek.

Ijsdans

IJsdansen wordt uitgevoerd met één man en één vrouw die samen verschillende bewegingen, passen, patronen, in harmonie met elkaar en met de muziek uitvoeren. Deze discipline kan vergeleken worden met “ballroom-dansen” maar dan op ijs. Er wordt niet gesprongen, er worden weinig pirouettes uitgevoerd, het koppel mag elkaar niet langer dan 5 seconden loslaten en er mag niet boven het hoofd gelift worden. IJsdansers verdiepen zich in opgelegde verplichte dansen (bv. Foxtrot, Tango, Quickstep,…) om op deze manier de verschillende schaatstechnieken onder de knie te krijgen. Ze schaatsen zowel op klassieke als op moderne muziek. Op ijsdanswedstrijden wordt er door de deelnemers zowel een short dance als een free dance gereden. Per schaatsseizoen wordt er een thema en een verplichte dans vastgelegd. Het is de bedoeling om deze volledige verplichte dans te verweven in de “Short Dance “, die o.a. wordt aangevuld met een passen- en twizzle reeks en een lift. 

In de “Free Dance” wordt het ijsdanskoppel aangemoedigd origineel en gevarieerd uit de hoek te komen. Het thema en genre van deze kür kan vrij gekozen worden, maar deze moet enkele verplichte elementen bevatten zoals bijvoorbeeld passenreeksen, synchroon twizzles, lifts en ijsdanspirouette in koppel.

Paarrijden

Paarrijden wordt op heden in België nog nauwelijks getraind. Paarrijden wordt uitgevoerd met één man en één vrouw en is technisch gezien de moeilijkste discipline van het kunstschaatsen. Het paarrijden kan aanzien worden als de combinatie van solo rijden en ijsdansen. Beide partners dienen moeilijke elementen zo synchroon mogelijk uit te voeren. Paarrijden is een heus spektakel om naar te kijken. De koppels voeren synchroon sprongen en pirouettes uit. Daarnaast wagen ze zich aan geworpen sprongen, dodenspiraal, liften boven het hoofd. Beide partners dienen elkaar voor 100% te vertrouwen.

Synchroonschaatsen

Sta je niet graag alleen in de kijker maar wil je in teamverband toch veel bereiken op het ijs, dan is synchro-schaatsen misschien iets voor jou. Deze kunstschaatstak is een echte teamsport waarbij het van belang is dat een groep afzonderlijke schaatsers zich als “één geheel” over het ijs beweegt. Een synchroteam kan bestaan uit zowel mannen als vrouwen (gemengd). Afhankelijk van de categorie waarin het team schaatst kan er met 8 tot 16 personen gereden worden tijdens een kür. Het is een discipline die zowel beoefend kan worden door jong als oud. Synchro-schaatsen, ook wel ‘kunstschaatsen in groep’ genoemd, kan vergeleken worden met synchroon zwemmen of groepsdansen. In een synchro-kür zitten zowel elementen van het solo rijden als van het ijsdansen verweven. Synchro evolueert  steeds meer naar een acrobatische sport. Transities (overgangen) en creative elements worden complexer en origineler. Liften worden steeds meer in de kijker geplaatst. Naargelang de categorie waarin er geschaatst wordt, wordt er een korte en/of een lange (vrije) kür gereden op wedstrijd. De muziek en het genre zijn vrij te kiezen. Tijdens de kür is het de bedoeling dat de synchro-schaatsers de al dan niet verplichte elementen (zoals bijvoorbeeld blok, lijn, cirkel, wiel, enz.) zo vloeiend en synchroon mogelijk uitvoeren als één team. De kunst bestaat erin om deze elementen op een zo origineel mogelijke manier met elkaar te verbinden.

Shorttrack

Shorttrack is hardrijden op schaatsen. Op een ijspiste voor ijshockey of kunstschaatsen wordt met blokjes een baan uitgezet van 111,11 meter. Vier tot zes renners starten samen en wie eerst aankomt na 500, 1000 of 1500 meter is de winnaar. Wedstrijden kennen een systeem van afvalling waarbij meestal de twee beste renners via voorrondes kunnen overgaan naar kwartfinales, halve finales en tenslotte finales.

Afstanden:

  • 500m
  • 1000m
  • 1500m
  • Relay

Langebaan

Het langebaanschaatsen is een discipline in het hardrijden op de schaats, een tak van de schaatssport. Langebaanschaatsen wordt beoefend op een al dan niet overdekte ijsbaan van 400 meter.

Binnen het langebaanschaatsen zijn verschillende disciplines met ieder hun eigen afstanden. Op de supersprint worden de 100 en 300 meter gereden, bij de sprint wordt 500 of 1000 meter afgelegd. De middellange afstanden zijn de 1500 en de 3000 meter. Tot de lange afstanden behoren de 5000 en 10.000 meter. Ten slotte zijn er de ploegenachtervolging, massastart en teamsprint.

Afstanden:

  • 500m
  • 1000m
  • 1500m
  • 3000m (vrouwen)
  • 5000m
  • 10 000m (mannen)
  • Massastart
  • Ploegenachtervolging

 

Bezoek ook onze nieuwe website IJSSCHAATSEN.BE